Lees voor

Mantelzorg ouder(s) gehandicapt kind

10-11-2011 16:25
0 reacties

EMST - Melek Çirgín is een 32-jarige moeder die de zorg heeft voor twee kinderen met een beperking. Een dochtertje dat is geboren met een hartafwijking de binnenkort voor de zoveelste keer een operatie moet ondergaan. Zij moet haar waarschijnlijk voor een maand of langer in Groningen ondersteunen. Haar zoon, die een leerachterstand heeft, behoeft ook zorg. Haar 23-jarige zusje probeert zich in Turkije van het werk los te maken om de jongen in Vaassen op te vangen.

door Dick van der Veen

Ze zou zo graag contact willen met mensen die ook de zorg voor een kind/kinderen met een beperking hebben en in een soortgelijke situatie verkeren. Mensen die zichzelf steevast niet als mantelzorgers zien, maar dat wel degelijk zijn. Voor hen organiseert de WMO raad Epe op dinsdag 21 november een bijeenkomst in dorpshuis De Hezebrink in Emst. Tussen 9.30 en 11.00 uur wordt hun uitgelegd welke mogelijkheden er zijn voor ondersteuning.
We praten met Melek en met Marianne Loogman, ook moeder van een zoon met een beperking en tevens oud lid van de WMO-adviesraad in met Hidayet Özugur, huidige lid van die raad, over kansen en mogelijkheden. In dat gesprek tekent zich het grote verschil af tussen een moeder als Marianne die omgeven wordt door vrienden en kennissen, met een man die voor het inkomen zorgt en een moedert als Melek die er helemaal alleen voor staat. De laatste is blij verrast te horen dat Mantelzorg zich ook tot haar situatie uitstrekt. ,,Ik dacht dat het alleen voor ouderen was.'' Niet zo vreemd want zelfs Marianne was daar tot voor kort niet van op de hoogte. ,,Mijn zoon ,,(syndroom vam Down - redactie) draaide gewoon in het gezin mee, samen met de andere twee kinderen. Ik moet alleen om 16 uur thuis zijn als hij van het Lös Huus komt. Ik heb mijn baan moeten opgeven, maar ervaar dat geenszins als een opgave.'' Melek kwam naar Nederland in de hoop dat ze hier een studie kon volgen. Dat pakte anders uit. ,,Ik heb nu de inburgering met succes afgerond maar geld voor het volgen van een studie is er helaas niet meer. Ik wil vooral beter Nederlands leren spreken en schrijven.''
Schouderklopje
Het leren kennen van Marianne en Hidayet bezorgt haar op slag twee vriendinnen. En er is goede hoop dat ze in Emst nog meer kennissen opdoet. Haar dag bestaat uit het verzorgen van de kinderen tot ze daar het minibusje worden gehaald om ze naar Apeldoorn te brengen waar ze op school zijn. ,,Ik ben na drie uur thuis gebonden. Kan daarna de deur niet uit.'' Overdag is ze bezig om zich in te leven in allerlei regeltjes en dingen waar in een twee ouder gezin de mannen voor staan. Marianne, Hidayet en Melek, alle drie hebben ze hun portie gehad. Hidayet's man liep 20 jaar geleden zwaar hersenletsel op en haar dochter is langdurig ziek. Zij leverde een puike prestatie door de zorg op zich te nemen en nog een MBO-studie af te ronden plus hulp aan tig anderen. Voor Melek is er ook uitkomst. Om te beginnen 22 november in Emst.