Lees voor

Bertha Jansen-Lipke: 1500ste huwelijk!

22-02-2012 00:00
0 reacties

ELBURG - Vanmiddag sluit Berta Jansen-Lipke haar 1500ste huwelijk. Sonja Plakke en Jan Broekhuizen, twee rasechte Elburgers, geven elkaar onder het toeziend oog van de 75-jarige ambtenaar van de burgerlijke stand het jawoord. Het zal wellicht geen landelijk record zijn; even zo goed is het een aantal waar je u tegen kunt zeggen. Vijfentwintig jaar verbindt ze mensen in de echt. Hoe lang nog? ,,In ieder geval zal ik het moment voor zijn dat mensen zeggen: die oude vrouw willen we niet''. Dochter Barbara moet er smakelijk om lachen. ,,Mam, ze vrágen juist vaak om jou!''.

door Dick van der Veen

In de huwelijken van al haar vier kinderen speelde ze een rol. ,,Bij dat van mijn oudste dochter was ik nog niet in functie. Bij haar heb ik de huwelijksakte gelezen. Ik ging in die tijd vaak met een ambtenaarmee. De beide jongens trouwden elders en bij hen mocht ik een toespraak houden. Alleen bij Barbara heb ik in 1990 als 1212e in de reeks de volle procedure mogen doen. Ik was natuurlijk haar moeder, maar focuste me toch goeddeels op mijn officiële taak''. Barbara: ,,Voor mij was het heel emotioneel. Ik heb de hele tijd naar het portret van koningin Beatrix gekeken''.
De jubilaresse werkte voor haar huwelijk bij de gemeente Elburg en keerde in 1979 terug toen de kinderen groot werden. Toen mijn man in de VUT ging nam ik ontslag. Hij overleed zes jaar geleden. In 1987 trad een vrouwelijke ambtenaar terug en vroegen ze of dat 'trouwen' niet iets voor mij was. Voor ik er goed en wel over nagedacht had was ik beëdigd''.
Bijzonder
De bijzonderheden regen zich aaneen. Zo trouwde ze zoon Marcel van Boudewijn de Groot. ,,Ik heb een lied van zijn vader in de toespraak verwerkt. Ze deed huwelijken in de Franse, Spaanse en Engelse taal, verbond drie broers van haar hulp in de echt,registreerde de dochter van de eerste bruid van 1 september 1987 het jawoord ontlokte enzovoort. Ze trouwde ook twee kinderen in het echt die ze daarvóór in de zesde klas van de basisschool op speelse wijze met elkaar in het huwelijksbootje liet stappen. Nooit zenuwachtig geweest? ,,Ja, de eerste keer. Toen vergat ik de acte mee te nemen''. Inmiddels niet meer, al blijft het spannend. ,,Ik nodig bruid en bruidegom altijd uit bij mij thuis. Doe na het welkom zo snel mogelijk de officiële handelingen omdat daarna het ijs is gebroken en de toespraak wat luchtiger aankomt.''Van alle bruidsparen houdt ze de gegevens bij. ,,Wanneer het om een tweede of derde huwelijk uit een gezin gaat wil ik er voor waken om hetzelfde te zeggen.''
Hoewel ze de streektaal verstaat waagt ze zich daar niet aan bij de ceremonie. ,,Voor Sonja en Jan maak ik vanmiddag een uitzondering met een gedichtje in ons dialect''.
Zelf werd ze destijds door de gemeentesecretaris getrouwd. Ze werkte toen zelf bij de gemeente. ,,Nee, dat was voor geen signaal om het later zelf te gaan doen. Het kwam op mijn pad.''

Foto: Sonja en Jan bij de generale repetitie.